| |
 |
! Viva Italia !
VI (Verdere Info)
|
02 Augustus 2008 | 23:37:28
|
|
Omdat ik een onverklaarbare passie voor Italië heb...
Omdat ik soms eigenlijk gewoon dáár zou willen zijn...
Omdat ik dan graag zoveel mogelijk Italië bekijk...
Of me verdiep in wéér een beetje informatie...
Bij deze mijn eigen Italië-hoek...
Veel plezier hier...
Enneh...
Viva Italia ! |
|
|
|
|
Sicilia
Reis/Italie | Sicilia (O)
|
15 April 2010 | 17:23:47
|
Nét al een heel stuk getikt... Dat ik tóch weer lekker m'n eigen Italië-stekkie bij ga houden, dat ik weer helemaal met m'n hoofd in Italië zit omdat ik net weer een jaar Italiaans-cursus achter de rug heb én omdat de vakantie voor van de zomer eindelijk bevestigd is, etcetera, etcetera.... Natúúrlijk doe ik weer iets stoms en wis ik het hele stuk weer zonder dat het de bedoeling was. Stóm, stóm, stóm. Dat krijg je nou als je al 1,5 jaar niet hier gelogd hebt :-(
Probeer het nu wat beter bij te houden, en vooral niet meer voortijds te wissen ;-)
 Sicilië dus. Er hangt natuurlijk een zweem van 'mafia' boven de naam Sicilië, maar er is zoveel méér dan dat. Via vergaar-bakken Wikipedia en Italië.nl probeer ik weer het e.e.a. op een rijtje te zetten...
De Italiaanse en Siciliaanse naam is Sicilia. De Oud-Griekse naam Trina kria betekent "het eiland met de drie punten". Dit is tevens de naam van de vlag.
De originele inwoners van Sicilië, voor de Griekse kolonisatie waren de Elymianen, Sicani en Sicelen. Van deze stammen zijn de Sicelen waarschijnlijk het laatst op het eiland aangekomen. Sicilië werd later gekoloniseerd door Punische en Fenicische kolonisten uit Carthago en het Oude Griekenland. Deze kolonisatie begon in de 8e eeuw voor Christus. Sicilië vomd toen samen met Zuid-Italië Magna Graecia. Er werden verschillende stadstaten gesticht op het huidige Sicilië, waaronder Gela, Agrigento, Selinunte, Himera en Messina.
Vervoer
Er is een veerbootverbinding met Italië vanuit Messina. Deze veerboot wordt gebruikt door  nachttreinen en een paar dagtreinen. Er zijn plannen om de veerboot te vervangen door een hoge brug. Dit dure project is echter omstreden en is al meermaals geannuleerd en opnieuw gestart, afhankelijk van wie er aan de macht is. Op het eiland is er het normaalspoornet van de FS en een smalspoorlijn, de FCE (Ferrovia Circumetnea), rond de vulkaan Etna. Luchthavens zijn er in Catania, Palermo en Trapani. In Catania is er sinds 1999 een metro die rijdt op een deel van de FCE spoorlijn.
Bezienswaardigheden
Natuurlijk Palermo zelf, de hoofdstad van Sicilië. Havenstad met zo'n 700.000 inwoners, dus genoeg te zien. Dé hotspot is Taormina, maar ook de badplaats Cefalù (van het Griekse Kephalos, dat 'hoofd' betekent, Siciliaans: Cifalù) is bekend. De naam slaat op de rots met de vorm van een hoofddeksel (hoed) die de stad  domineert en waarom het gebouwd is (en mogelijk ook precies de plek waar het stadje ligt, namelijk in het midden van het hoofd van Sicilië).
Verder zijn er de grote steden Catania, Syracuse en Messina. Dan zijn er ook nog de archeologische locaties (Griekse cultuurschatten) in Agrigento, Romeinse mozaïeken in de Villa Romana del Casale bij Piazza Armerina en barokstad Noto, die samen met 7 andere dorpen in de Val di Noto op de werelderfgoedlijst van de UNESCO staan (evenals trouwens de Villa Romana del Casale).
Tenslotte mag natuurlijk de zoutindustrie van Trapani hier niet bij ontbreken. De Siciliaanse geleerde Giuseppe Pitré schreef aan het eind van de 19e eeuw in zijn boek La famiglia, la casa, la vita del popolo siciliano (Familie, huis en leven van de Sicilianen) over de zoutvlakten van 'Trapani: "een grote vlakte in het zuidoosten van Trapani is in vierkanten verdeeld en die zijn middels kleine kanalen met elkaar verbonden, door deze loopt het zeewater langzaam helemaal naar achteren, ver van het strand, in het laatste bekken, diep landinwaarts en wisselt daarbij van kleur. Roodachtig in het begin, dan blauwachtig en ten slotte witachtig daar waar onder de hete Afrikaanse zon het water verdampt en er zich een laag zoutkristallen vormt die als eeuwig ijs stralend wit glanzen."
(Wikipedia / Italië.nl) |
|
|
|
Sardegna
Reis/Italie | Sardegna (N)
|
03 Augustus 2008 | 00:45:43
|
 Sardinië is het Italiaanse eiland in de Middellandse Zee, pal ten zuiden van Corsica, ten westen van de Laars van Italië en ten noorden van Tunesië. Met 24.090 km2 is het na Sicilië het grootste eiland van de Middellandse Zee. Het heeft ongeveer 1,65 miljoen inwoners. De hoofdstad van Sardinië is Cagliari, dat in het zuiden van eht eiland ligt. Sardinië heeft een subtropisch, mediterraan klimaat. De zomers kunnen zeer warm zijn en de winters zijn doorgaans mild, maar sneeuw in de bergen is geen uitzondering.
De officiële taal is tegenwoordig Italiaans, maar Sardisch (of Sardijns) wordt nog steeds gesproken en traditioneel gebruikt in zang en muziek. Ook op literair gebied wordt de taal steeds vaker gebruikt, hoewel er geen officiële spelling is afgesproken.
Nuraghi
De prehistorische tijd in Sardinië wordt gekenmerkt door de typische bouwwerken in natuursteen die Nuraghi genoemd worden. De Nuraghi zijn gemaakt van blokken steen die op elkaar gestapeld werden en konden een hoogte  bereiken van wel 19 meter. Ze konden dienen als toevluchtsplaats in geval van nood. Soms stonden diverse nuraghi bij elkaar of ontstonden er complexe nuraghi gebouwd van meerdere torens. Met name in centraal Sardinië staan nog veel nuraghi en nuraghe-dorpen, zoals ook in een immense grot in een gebergte bekend als Tiscali. De berg is met name bekend doordat hij hol is en van binnen ooit bewoond was. De bovenkant van de berg is ingestort en daardoor konden de bewoners van Sardinië zich in de berg vestigen, waarmee ze de Romeinen ontvluchtten. In Tiscali zelf was het vervolgens lastig te overleven, aangezien er geen water is. Archeologen zoeken nog altijd uit hoe de bewoners hier hebben kunnen leven. Er staan binnen in Tiscali wel fruitbomen. Het telecombedrijf Tiscali, waarvan de oprichter in Cagliari woont, is genoemd naar deze berg.
De kust
 De meest bekende en drukst bezochte stranden liggen in het Noordoosten aan de bekende Costa Smeralda. Deze Costa is in de jaren vijftig door de Aga Kahn, een multimiljonair met een discutabel verleden, onder handen genomen en in zijn kielzog is de (Italiaanse) jetset hier neergestreken. Naast uitgestrekte zandstranden kent de kust ook stille baaien en grotten.
Ben je op zoek naar minder drukke, mooie ongerepte stranden, kun je het beste gaan zoeken (en vinden) in de omgeving van de Golfo di Orosei en het plaatsje Cala Gonone ten oosten van Nuoro. Een leuk plaatsje met prachtige stranden en spectaculaire baaien en grotten.
De meest interessante steden zijn Alghero, Nuoro en Cagliari, de hoofdstad van het eiland.
 Alghero in het Noordwesten is een mooi 12e eeuws stadje met smalle steegjes en pleintjes omsloten door oude vestingmuren en vele uitkijktorens die stammen uit de tijd van de Catalaanse overheersing. Mooie stranden en de spectaculaire Grotta Nettuno (over zee te bereiken met een boot uit de haven of over land via de trappen 'Escala Cabirol').
Nuoro ligt tegen de achtergrond van de Monte Ortobene in het Sopramonte gebied. Het stadje heeft een authentieke sfeer die nog niet door toeristen is aangetast. In het Museo della Vita e delle tradizioni populari Sarde worden alle voorwerpen uit de Sardische cultuur bewaard en tentoongesteld. Hier leer je alles over de oude tradities en gebruiken waar het eiland zo trots op is.
Cagliari, de hoofdstad, is met haar 170.000 i  nwoners de grootste stad. Ook hier vind je overblijfselen van Feniciërs, Carthagen en natuurlijk de Romeinen (bijv. het Amfitheater). Het centrum heeft een enigszins Noord-Afrikaanse uitstraling. Geniet van het mooie uitzicht vanaf de Bastione San Remy of van een wandeling door de hooggelegen middeleeuwse wijk Castello met zijn Romeinse en Pisaanse verdedigingswerken. Het slenteren door de straatjes kan heerlijk zijn maar ook heel vermoeiend. Laat je rijden door Il Treno Turistico. Dit treintje volgt verschillende routes en brengt je langs alle bezienswaardigheden.
|
|
|
|
Piemonte
Reis/Italie | Piemonte (L)
|
20 Juli 2007 | 14:53:01
|
|
Piemonte ligt in de linker-bovenhoek van Italië. Bovenaan grenst het aan Zwitserland, de linkerkant grenst aan Frankrijk. Er wordt vooral Italiaans gesproken, maar ook wel Frans. In Piemonte vind je zowel de Alpen (noord-oosten) als de Po-vlakte, maar ook heuvelland in het zuidoosten. Een nogal divers gebied dus.
Piemonte is centrum van de onafhankelijkheidsbeweging 'Lega Nord', die streeft naar afscheiding van Noord-Italië van het arme Zuid-Italië. Dit heeft waarschijnlijk te maken met het feit dat Piemonte juist een van de rijkste gebieden van Italië is - autofabrikant Fiat is er gevestigd, levensmiddelenfabrikant Ferrero en elektronicabedrijf Olivetti. Naast deze moderne industrie is ook de plaatselijke landbouw van grote betekenis. Op de Povlakte wordt rijst (een derde van de Europese productie), fruit en groenten verbouwd, in de heuvelgebieden wijn en hazelnoten en in het Aosta-dal worden runderen gehouden.
Wat betreft de wijnen: de Barolo ('Koning van de wijnen') en Barbaresco komen hier vandaan, maar ook de wijnen van Asti - een heerlijk mousserende muskaat-wijn (overigens gewoon te koop in de schappen bij de Bas van der Heijden, voor maar een paar Euro's - echt een aanrader!). Vooral het Oud Romeinse Asti is de moeite waark.  Op de driehoekige 'Piazza Alfieri' wordt eind september een wijnmarkt gehouden, tesamen met een huise palio - paardenrace. De foto hier rechts is gemaakt door Koert Hamers langs de wijnroute Strada delle Langhe. “Als je over de wijnroute Strada delle Langhe in Piemonte rijdt, zie je dit kapelletje liggen. Het ligt op de weg van Alba naar Barolo aan de rechterzijde. De Piemontese wijnhandelaar Bruno Ceretto heeft dit kapelletje opgeknapt met hulp van twee bekende kunstenaars. La Capella S.S. Madonna delle Grazie stond al zo'n 100 jaar in een van zijn wijngaarden. Hij liet de binnenzijde over aan de Britse beeldhouwer David Tremlett. De Amerikaanse schilder Sol LeWitt pakte de buitenkant aan. Dankzij beide kunstenaar is het kapelletje omgetoverd tot een curieus gebouw dat een mix van historie en moderne kunst in zich houdt. Als dank stuurt Ceretto jaarlijks, tot aan hun dood, een kist goede wijn aan de beide heren.“
 De meest toeristische gebieden zijn die aan het Lago Maggiore en in de Langhe, waar dus naast wijn ook van truffels genoten wordt. Piemonte rijk aan kunst- en cultuurschatten. Bijvoorbeeld de barokke gebouwen van Turijn (Palazzo Reale, Palazzo Madame en de San Lorenzo-kerk). Uit de middeleeuwen zijn nog de abdij van Staffarda en de burcht van Manta bewaard gebleven, alsook het Romaanse klooster San Giulio op een eiland in het Lago d'Orta. In het Lago Maggiore vormen de Borromese eilanden de grootste attractie en dan met name het barokke eilandpaleis van Isola Bella. Op de foto links de Sant'Andrea in Vercelli.
Piemonte heeft de grootste strijders voor de Italiaanse Republiek voortgebrahct: zowel Mazzini als Cavour als Koning Vittorio Emanuele II komen hier vandaan.
(Italie.nl / Wikipedia) |
|
|
|
8 maart - Festa della Donna
Feestdagen | VI (Verdere Info)
|
07 Maart 2007 | 23:25:59
|
8 maart is de internationale vrouwendag. De dag is oorspronkelijk een herdenking van de eerste staking van vrouwen die plaatsvond op deze dag in 1908. De staking vond plaats in New York en was gericht tegen de slechte arbeidsomstandigheden in de textielindustrie. Vrouwen waren al een aantal dagen aan het staken om betere arbeidsvoorwaarden bij hun baas, de heer Johnson, af te dwingen. Deze kreeg echter genoeg van de stakende vrouwen en sloot op 8 maart alle toegangspoorten van de fabriek, zodat de stakende vrouwen er niet meer uit konden en vervolgens stak hij de fabriek in brand. 129 vrouwen werden levend in een textielfabriek in Amerika verbrand. De staking was het prille begin van de strijd voor de vrouwenemancipatie en tegen de vrouwendiscriminatie. Jaren later koos daarom Rosa Luxemburg juist deze datum als symbool voor de internationale vrouwenstrijd.
Sinds in de jaren '60 de Tweede Golf van het feminisme op gang kwam wordt de Internationale Vrouwendag weer volop gevierd (alleen heb ik er in NL nog weinig van gemerkt...), meestal met demonstraties, bijeenkomsten en conferenties. Vrouwen van alle gezindten en politieke stromingen nemen deel. In 1978 wordt de Internationale vrouwendag zelfs door de Verenigde Naties erkend.
Het is vooral ook het feest van de vrouwelijke vriendschap en solidariteit. Op die dag besteed je wat extra aandacht aan die ene vriendin, (collega, familielid) die het moeilijk heeft of die ziek is of die iets bijzonders gedaan heeft voor jou of iemand anders.
 In Italië wordt het 'festa della donna' genoemd. Niet vergelijkbaar met onze 'moederdag', maar écht een dag waarop álle vrouwen centraal staan: ook vriendinnen, zussen, collega's etcetera denken aan en vieren mét elkaar op deze feestdag. Een speciale rol is daarbij weggelegd voor de mimosa - de bosjes mimosa staan symbool voor 'platonische liefde', de 'hoop op liefde' en 'eerbaarheid'. Vaak wordt er door de echtgenoten ook een kadootje bij gegeven, maar het gaat om het idee van liefde/respect. Vrouwen (die elkaar óók takjes Mimosa geven) vieren dit feest vaak met elkaar en buiten de deur (restaurant / uitjes), terwijl de mannen zich thuis maar zien te vermaken.
Overigens is het alleen in Italië gebruikelijk om op 8 maart Mimosa te geven aan vrouwen. Dit gebruik stamt uit 1946, toen de 'UDI' (Unione Donne Italiane) voor de eerste '8 maart' na de oorlog een bloem zocht om deze vrouwendag te symboliseren. De keuze viel op de Mimosa, die juist toen volop bloeide. Bovendien stond (en staat) de gele kleur natuurlijk ook symbool voor de vitaliteit en vreugde die deze dag met zich meebrengt.
Internationale vrouwendag dus... wie weet wat morgen ons brengt! |
|
|
|
Molise
Reis/Italie | Molise (K)
|
07 Maart 2007 | 22:05:58
|
|
Indeling
Molise is een regio van zuid centraal Italië, de op een na kleinste regio van het land. Voorheen (tot 1963) maakte Molise samen met de Abruzzen deel uit van de regio "Abruzzen en Molise", maar daarna werd het een zelfstandige regio. In het noordwesten grenst de regio aan de Abruzzen, in het westen aan Latium, in het zuiden aan Campanië, in het zuidoosten aan Apulië en in het noordoosten aan de Adriatische Zee. De hoofdstad van de regio is Campobasso. Molise wordt opgedeeld in twee provincies: Campobasso en Isernia. Hoofdstad van de laatste is de stad Isernia, de tweede stad van Molise. Termoli is de derde stad. De Molise is overwegend bergachtig. De Apennijnen zijn niet zo hoog en spits als in de buurregio Abruzzen, maar afgerond. Toch is de regio rotsachtig, niet alleen de bergen, maar ook de voor landbouw gebruikte vlaktes. De hoogste bergen liggen in het uiterste zuiden (Monti del Matese) en in het westen (La Meta). Het heuvelachtige binnenland wordt doorsneden door een enkele rivier, waaronder de Trigno en de Biferno die uitmonden aan de Adriatische Zee. De kust van Molise is 38 kilometer lang. Er ligt maar één plaats van betekenis: Termoli. Het toerisme is nog niet goed op gang gekomen ondanks de oneindige brede witte zandstranden. Molise is een van Italië's minst dicht bevolkte gebieden. Een groot probleem is de ontvolking, veel mensen van het platteland trekken naar de grotere plaatsen of verhuizen naar het welvarende noorden van Italië. Grote steden kent Molise niet, de enige stad met meer van 50.000 inwoners is de hoofdstad Campobasso.
Agriturismo
 Vanwege de gunstige klimatologische omstandigheden ligt in Molise de nadruk op de landbouw en meer specifiek op de biologische landbouw. Als gevolg van de bekende voedselschandalen is er ook in Italië een groeiende interesse in biologische producten. Er wordt voornamelijk pasta, spelt (een typische Italiaanse graansoort), paddenstoelen, honing en allerlei groenten verbouwd. Deze landbouw heeft ook weer zijn weerslag op de groei van het kleinschalige toerisme want in zijn kielzog ontwikkelt zich het Agriturismo.De hoogvlakten zijn een prima plaats voor het hoeden van schapen. Wanneer je in het landschap een veel te brede onverharde weg tegenkomt is dat waarschijnlijk een tratturo, een eeuwenoud schapenpad waarlangs de herders met hun kuddes in het voorjaar de bergen introkken en in het najaar weer terug. Deze tratturi vormen nu lange wandelpaden door de hoogvlakten waar het heerlijk rustig is en het geurt naar bergtijm. De schapen werden en worden voornamelijk gehouden voor hun wol en voor de melk, waarmee de schapenkazen pecorino en ricotta worden gemaakt.
Bezienswaardigheden:
Campobasso is de grootste stad van het gewest. Hoog boven de stad torent de ruïne van het Castello Monteforte uit de 16e eeuw. Vooral interessant door het indrukwekkende uitzicht over het glooiende landschap van Molise.
Ongeveer 15 km. buiten Campobasso ligt Sepino, eens een bloeiende Romeinse stad. Het is in de 11de eeuw ontstaan en telt vele nauwe steegjes. De kerk Santa Cristina is er het belangrijkste gebouw. Ten noorden van de plaats ligen de overblijfselen van de Romeinse stad Saepinum. Deze antieke stad is in de 3e eeuw v. Chr. ontstaan nabij de hogergelegen Samnietische stad Saipins die in 293 v. Chr. door de Romeinen  veroverd werd. Saepinum behoort tot de beter bewaarde Romeinse steden, de stadsstructuur is nog goed zichtbaar. In tegenstelling tot de archeologische gebieden in Latium en Campanië zijn hier nog maar weinig toeristen te vinden. Op het terrein zijn onder meer de resten zien van een theater, marktplaats, stadspoorten, thermen en tempels. Op het terrein is ook het Museo Archeologico Vittoriano gevestigd.Nu zijn het goed bewaarde ruïnes: de hoofdstraat en triomfboog, een tempel met marmeren zuilen, de fundamenten van honderden huizen en een breed geplaveid forum.
Termoli is de enige plaats van belang aan de Adriatische kust van de regio. Het historische centrum is gesitueerd op een plein schiereilandje en wordt beschermd door een stadswal die recht de zee induikt. Symbool van de stad is het Castello Svevo uit 1240, gebouwd in opdracht van Frederik II. Een tweede belangrijk bouwwerk is de kathedraal uit de twaalfde eeuw. Voor de plaatselijke economie is  de FIAT-fabriek die hier sinds de jaren zeventig staat van groot belang. De visserij en het toerisme zijn andere belangrijke bronnen van inkomsten. De kust bij Termoli is voor toeristen zeer aantrekkelijk vanwege de brede zandstranden en de afwezigheid van massatoerisme. Vanuit de haven van Termoli zijn de Tremitische eilanden sneller te bereiken dan vanuit welke andere plek dan ook. Voor de visserij wordt er aan de kust gebruikgemaakt van de karakteristieke Trabocchi (enkelvoud: trabocco), houten stellages om netten met gevangen vis binnen te halen.
|
|
|
|
Le Marche
Reis/Italie | Marche (J)
|
03 Maart 2007 | 11:20:46
|
Indeling
Le Marche (Nederlands: Marken) is een regio in het midden van Italië aan de Adriatische Zee. Het grenst in het noorden aan Emilia-Romagna en de republiek San Marino, in het westen aan Toscane en Umbrië en in het zuidoosten aan de Abruzzen en Latium.
Le Marche bestaat uit 5 provincies: Ancona, Ascoli Piceno, Macerata, Pesaro e Urbino en Fermo. Het westen van de regio wordt in beslag genomen door de bergketen van de Appenijnen. Het landschap tussen de hoge bergen en de kust is sterk heuvelachtig. Dit deel van Le Marche is een belangrijk landbouwgebied, het brengt onder andere veel wijn, olijven en fruit voort. De kustlijn van Le Marche is ongeveer 170 kilometer lang. De zand- en kiezelstranden worden op twee plaatsen onderbroken door een woeste rotskust; ten zuiden van de regionale hoofdstad Ancona (Monte Conero) en ten noorden van Pesaro (Monte San Bartolo). Ancona is de enige belangrijke havenplaats van Le Marche.
Geschiedenis
Voor de komst van de Romeinen werd de regio bewoond door de Piceni die in het heuvelland woonden en de Senonische Galliërs. De Romeinse keizer Augustus behield de naam van de oorspronkelijke bewoners en noemde het Picenum. Tien eeuwen later, rond het jaar 1000 is de naam Marche ontstaan. Deze is afgeleid van het oude Germaanse woord Mark dat markering, grens betekende: regio op de grens. In de 19e eeuw werd een spoorlijn aangelegd van Bologna naar Brindisi die Le Marche via de kustlijn verbond met de rest van het land; een verbetering ten opzichte van de situatie daarvoor, toen de regio enkel bereikbaar was door moeilijk begaanbare wegen over bergpassen.
Bezienswaardigheden
 Ancona ligt 244 kilometer ten noordoosten van Rome en 235 kilometer ten zuidoosten van Bologna. Ten zuiden ligt de voorstad met de opvallende naam Pinocchio. Ancona is gelegen aan de hellingen van de twee uiterste einden van het voorgebergte van Monte Conero, Monte Astagno, waar zich de citadel bevindt, en Monte Guasco, waarop de dom staat (90 meter). Deze dom, die aan St. Ciriaco is opgedragen, zou volgens overleveringen op de plaats staan van een tempel van Venus, die genoemd wordt door Catullus en Iuvenalis als de plaatselijke beschermgodin. Het lag in het uiterste puntje van de regio Picenum. Een van de vele monumenten die zich in Ancona bevinden is de Lazzaretto (Laemocomium of "Mole Vanvitelliana"), in 1732 gepland door architect Luigi Vanvitelli. Het is een vijfhoekig gebouw dat meer dan 20.000 vierkante meter beslaat, en dat is gebouwd om de defensieleiding te beschermen tegen het risico van besmettelijke ziektes die uiteindelijk vanaf de schepen de stad zouden kunnen bereiken. De naam Ancona is afkomstig van het Grieks en betekent elleboog.
 San Marino ligt in het uiterste noorden van de regio, zonder er daadwerkelijk deel van uit te maken: San Marino is nl. een klein dwergstaatje dat overigens geen lid is van de Europese Unie. Naast zijn eigen munt, postzegels, voetbalelftal en racecircuit (Imola) zijn er vooral taxfree winkels en heel veel toeristen. Interessanter zijn eigenlijk de kleinere steden in het ongerepte binnenland van Le Marche, die ook nog niet zo overspoeld zijn door toeristen.
Urbino is een universiteitsstad met ongeveer 16.000 inwoners, waarvan ongeveer 8.000 studenten... Aan de zomeruniversiteit worden taalcursussen gegeven. Je bezoek begint waarschijnlijk in de benedenstad, bij de parkeerplaats en/of bushalte van waar je de Via Mazzini kunt volgen naar de bovenstad. Je kunt echter ook de lift nemen die je snel naar de voet van het Palazzo Ducale brengt.
Urbino dankt zijn ontwikkeling aan de hertog van  Montefeltro (die regeerde in de 15e eeuw), die naast rijk ook een grote kunstliefhebber was. Het Palazzo Ducale wat in zijn opdracht gebouwd werd illustreert de artistieke en intellectuele idealen van de Renaissance en er werd een beroep gedaan op alle beroemde kunstenaars en architecten uit die tijd. De façade met de verschillende boven elkaar liggende loggia's deed lang dienst als monumentale ingang van de stad. In Urbino is staat ook het geboortehuis van de schilder Raffaele. Om zijn werk te zien is het echter interessanter om een kaartje te kopen voor de Galleria Nazionale delle Marche die is gevestigd in het Palazzo Ducale. Ook kun je dan een blik werpen op de vertrekken van de hertog.
 Ascoli Piceno - In 69 voor Christus veroverde de Romeinen de stad op de stam van de Piceni. De rechthoekige opzet van de oude Romeinse plaats is nog steeds zichtbaar. Het hart van het oude centrum wordt gevormd door de Piazza del Popolo, een ware openluchtsalon. Op dit plein waaraan de kerk van San Francesco ligt speelt zich het hele leven af. De wekelijkse groenten- en fruitmarkt wordt hier gehouden. Op vrijdag en zaterdagavond kun je hier aansluiten in de passeggiata en proberen een plaats te bemachtigen om één van de omringende terrassen voordat de meute zich verspreid over de restaurantjes. De zondagochtend hebben de 'jonge mensen' plaats gemaakt voor hun ouders die na de kerkdienst de laatste nieuwtjes uitwisselen. Het plein is dan gevuld met een prettig geroezemoes. Later op de middag maken de 'oudjes' weer plaats voor de Tifosi die hier verzamelen om naar een wedstrijd van hun lokale club te gaan.
Een fenomeen wat niet onbenoemd mag blijven zijn de Grotte di Frasassi. Ze zijn ontdekt in 1948 en sinds 1974 beperkt open voor het publiek. Een gids leidt je door een labyrint van gangen en 'zalen'. De tocht biedt een indrukwekkend schouwspel aan kalksteenformaties die bestaan uit stalagmieten en stalactieten. De formaties worden aangeduid met tot de verbeelding sprekende namen als I  Giganti, Grand Canyon en de Niagara. De mooie, theatrale belichting completeert het geheel. De grotten worden nog steeds onderzocht door speleologen die op zoek zijn naar meer verborgen 'schatten'. De Grotte di Frasassi liggen zo'n 60 km landinwaarts achter Ancona.
(Wikipedia/Italië.nl) |
|
|
|
Lombardia
Reis/Italie | Lombardia (I)
|
03 Maart 2007 | 09:57:01
|
|
Lombardije ligt middenin de noordelijke regio's van Italië. De naam heeft de regio te danken aan de Longobardi, invallers uit de 6e eeuw, die zich hier vestigden en er mede voor zorgden dat de Romeinen uiteindelijk het veld moesten ruimen. In de 12e eeuw werd hier door een aantal machtige families de Lombardische Liga opgericht die zich met een aantal stadstaten een behoorlijke zelfstandigheid en welvaart verwierf. Uit de periode die volgde, waarin de regio zich verder versterkte in met name de handel en het bankieren (wij hebben er ons woord 'lommerd' aan over gehouden), stammen de palazzi, kerken en vele kunstschatten die je aantreft in de steden van Lombardije. De regio is sterk geïndustrialiseerd en ze vormt de belangrijkste basis van de huidige Lega Nord. Deze politieke partij vindt dat Zuid-Italie, met Roma in het bijzonder, veel van het toch vooral in Noord-Italië ('Padania') verdiende geld verkwanselt.
Lombardije bestaat uit 11 provincies, met gelijknamige hoofdsteden: Bergamo, Brescia, Como, Cremona, Lecco, Lodi, Mantua, Milaan, Pavia, Sondrio en Varese. In 2004 is beslist dat in 2009 een nieuwe provincie zich zal afsplitsen van de provincie Milaan. Er komt dan een provincie bij, nl. Monza e Brianza.
Lombardije kan in drie landschappelijke  stukken gedeeld worden:
De Povlakte - De grootste laagvlakte van het Italiaanse schiereiland. Dit is het dichtsbevolkte en meest geïndustrialiseerde deel van de regio, hier liggen de grootste steden Milaan, Brescia en Bergamo.
De meren - Lago Maggiore, Lago di Lugano, Lago di Como, Lago d'Iseo en de westkant van het Gardameer. De meren zijn de belangrijkste toeristische trekpleister van de regio.
De Alpen - In de regio liggen enkele van de hoogste bergtoppen van de Alpen waaronder de Piz Bernina (4049 m). De twee belangrijkste Lombardische Alpendalen zijn het Valtellina en het Val Camonica - in dit mooie, brede gletsjerdal vind je een uitzonderlijke verzameling prehistorische rotstekeningen. De oudste van de 180.000 gecatalogiseerde tekeningen dateren al van 2000 v. Chr. centraal ligt in het Parco Nazionale delle Incisioni Rupestri.
Hoofdstad van de regio Lombardije is Milaan. Het is een drukke, maar boeiende zakenstad die het kloppende financiële hart vormt van Italië. Op modegebied is het zelfs het kloppende hart van heel Europa. In het voor- en najaar stroomt de stad vol met mode-fanaten die hier een glimp proberen op te vangen van de laatste werken van de hand van de Italiaanse meesters. Ook op meubelgebied dicteert de beurs van Milano, salone del mobile, de nieuwste trends. Ook op cultuurhistorisch gebied heeft de stad het nodige te bieden. De Duomo, het Teatro alla Scala en de Galleria Vittorio Emanuele II (gedrieën binnen een straal van zo'n 200 meter) zijn natuurlijk wereldberoemd, maar Milano is toch vooral een stad waar gewerkt, gewinkeld en gevoetbald wordt.
Helemaal aan het noorden van de regio, aan de Zwitsers/ Oostenrijkse grens, ligt ook nog een gedeelte van het natuurgebied Parco Nazionale dello Stelvio, met als middelpunt het kuuroord Bormio. Dit stadje vormt een ideaal uitgangspunt voor de zomer- en wintersportvakantie. De botanische tuin bevat een mooie verzameling alpiene flora die in ook in het park terug te vinden is.
|
|
|
|
Liguria
Reis/Italie | Liguria (H)
|
01 Maart 2007 | 22:04:00
|
Ligurië ligt aan de Golf van Genua, in het noordwesten van Italië. De kust wordt ook wel de Bloemenrivièra genoemd en is bekend van onder andere Genua zelf natuurlijk, maar ook: Cinque Terre, Portofino en laten we San Remo niet vergeten - op het ogenblik de 'place to be' in verband met het San Remo-festival (een soort songfestival, maar dan voor Italiaanse artiesten, compleet met afvalrondes en finales. O.a. Eros Ramazzotti en Laura Pausini zijn er ooit groot mee geworden...)
De regio Ligurië is opgebouwd uit vier provincies: Genua, Imperia, La Spezia en Savona (met gelijknamige provincie-hoofdsteden). Ligurië bestaat niet alleen uit kustgebied, sterker nog, ongeveer de helft van de regio-oppervlakte bestaat uit bos. Verder is er een bergachtig binnenland, dat maar dunbevolkt is (ruim de helft van de bevolking woont in een van de vier provincie-hoofdsteden, de andere helft vooral bij de kust).
Genua is de grootste havenstad van Italië (eigenlijk al sinds het Romeinse Rijk) en telt zo'n 700.000 inwoners. Een bijnaam van de stad is 'La Superba' - deze naam stamt uit de tijd dat Genua samen met Venetië de belangrijkste zeemacht in het Middellandse-Zeegebied was. Vooral met handel naar het Oosten werd veel geld verdiend. Grappig feitje: Genua bezat monopolie op  de kleurstof 'blu di genova', die eeuwen later door Levi's gebruikt zou worden voor zijn eerste werkmansbroeken.
De naam verbasterde tot blue jeans...
De rijke, machtige familie Doria investeerde veel geld in kunst en cultuur. Aan het Piazza San Matteo vind je de grote paleizen van deze machtige familie.
Er zijn twee belangrijke haven-monumenten: de Laterna (middeleeuwse vuurtoren) hoort bij de oude haven en de Bigo hoort bij de 'nieuwe' oude haven. Het is een soort hijskraanachtig geval met acht metalen armen. Aan één van deze armen gaat een langzaam ronddraaiende lift omhoog, van waaruit je natuurlijk een mooi uitizcht hebt!
San Remo, in de provincie Imperia, is vooral bekend van het San Remo-festival,  maar wat veel mensen niet weten, is dat de naam eigenlijk Sanremo hoort te zijn... De naam van de stad is afgeleid van Sant'Eremo di San Romolo wat Heilige woning van Sint-Romulus betekent. Sant'Eremo werd later verbasterd tot Santremu in het Ligurische dialect, of Sanremo in het Italiaans. De foutieve spelling San Remo is buiten Italië echter zo ingeburgerd geraakt, dat het inmiddels de meest gangbare is. Grappig he? Verder is San Remo natuurlijk ook leuk om z'n veel te dure winkels, de mooie Cristo Salvatore (zie foto), z'n functie als badplaats én om z'n middeleeuwse stadsdeel La Pigna.
De Cinque Terre is een een schilderachtige, rotsige kuststrook van 15 km die zich uitstrekt tussen Levanto en La Spezia aan de Riviera di Levante. De naam verwijst naar 5 dorpjes die zich op een spectaculaire manier als het ware vastklampen aan de steile, hoge kliffen. Het omvat de dorpjes Monterosso al  Mare, Vernazza, Corniglia, Manarola en Riomaggiore. Tenminste gezien vanuit Levanto richting La Spezia. De dorpen zijn behalve door hun fantastische ligging vooral bekend vanwege de authentieke sfeer, de wijnen en het zeebanket. Vroeger waren de Cinque Terre alleen toegankelijk over de zee en ook nu wordt nog hard gewerkt aan een weg die ze alle vijf verbindt. Eigenlijk is dit jammer omdat de karakteristieke dorpen juist door die moeilijke bereikbaarheid hun eigen identiteit hebben kunnen vasthouden. Als je met de auto komt, moet je die achterlaten op de daarvoor bestemde parkeerplaatsen. Vervolgens daal je rustig af naar het haventje (het centrum) van de stadjes. Wat eigenlijk leuker is om te doen is je auto parkeren bij het station van Levanto en een retourtje nemen naar Riomaggiore. Het spoor loopt vlak langs de kust over duizelingwekkende hoogtes en door ontelbare tunnels. Je hebt vanuit de trein een spectaculair uitzicht over de kliffen, de kust en de wijngaarden.
 Albenga is de meest bezienswaardige plaats van de provincie Savona. De stad ligt aan de monding van de rivier de Centa. Het middeleeuwse centrum van Albenga is zeer goed bewaard gebleven en telt een aantal hoge bakstenen torens. De huidige kathedraal uit de 13de eeuw is gebouwd op de fundamenten van een 5de-eeuwse kerk. Ten zuiden van Albenga ligt het kleine eilandje Gallinara dat veel door vogels bezocht wordt; het eiland is tot beschermd natuurgebied verklaard.
(Bronnen: Wikipedia / Italie.nl) |
|
|
|
Italia al Dente
Amsterdam/Evenementen | VI (Verdere Info)
|
01 Maart 2007 | 17:29:39
|
Wijn, delicatessen, olijfolie, brood, boeken, design, reizen, proeven, koken, dineren
Vini, specialità, olio di oliva, pane, libri e attrezzature di cucina, viaggiare, assaggiare, cucinare, cenare
In het weekend van 10 en 11 maart kunt u, op een unieke locatie in het Oostelijk Havengebied in Amsterdam, genieten van authentieke Italiaanse lekkernijen en wijnen, non-foodproducten, muziek, theater, cinema en nog veel meer Italiaans. Aan Italia al Dente nemen circa 35 middelgrote en kleine bedrijven deel met een keur aan kwaliteitsproducten, rechtstreeks voor u geïmporteerd uit bekende en minder bekende gebieden in Italië. Naast een ruim aanbod van Italiaanse kwaliteitswijnen, olijfoliën, delicatessen, pasta, kazen, brood, koffie etc. is er ook ruimte voor aanverwante producten zoals kookboeken, keukengerei, keukeninrichting, kook-, wijn- en taalreizen naar Italië en diverse accommodaties in Italië. Op zondagmiddag signeren Onno Kleyn en Nicolaas Klei er hun werk.
U kunt tijdens Italia al Dente een actief programma verwachten van kookworkshops (in de Delicious.Kookschool en op voorinschrijving) en kookdemonstraties door diverse Italiaanse koks; wijn-, olijfolie- en chocoladeproeverijen onder leiding van experts en een boeiend cultureel programma van film, theater, muziek en beeldende kunst. Voor uw kinderen bestaat de mogelijkheid om een speciale pastaworkshop te volgen.
In het restaurant in de Kompaszaal, de voormalige vertrekhal van de KNSM die nog volledig in 50-er jaren stijl behouden is en een fraai uitzicht op het IJ biedt, kunt u terecht voor broodjes, snacks en een lunchbuffet in Italiaanse sferen. Op zaterdagavond kunt u er dineren terwijl de 'kleinste Bigband van Nederland' - de Benonies - het muzikale optreden verzorgt. Zij spelen muziek uit de films van Fellini en andere Italiaanse grootmeesters uit de jaren '50 en '60. Reserveren is aan te raden! |
|
|
|
|
|
